به آنهایی که مرا شکستند بگویید...لبخند می زنم به دنیا...
چون من فقط از کرامت زمین ...و نوازش گرم آفتاب...
و خنده ماه ...و شادی ستارگان...فقط یک متر...
فقط یک متر کافیست برایم... قبری در دورترین نقطه ...
تنها در گوشه ای دنج...بی آنگاه گذری باشد برای کسی...
تنها ...از همانجا...بنگرم به شماها...ببینم نفر بعد کیست...
شاید آنهم ...قبری بخواهد مثل من...